Ontdek de Femail Factor Nieuwsbrief

Inspirerende mails met herkenbare verhalen en tips

Mammaschuld

Door Claudia Koehoorn

 

De zomervakantie zit er al weer op, of bijna op.

De kinderen gaan terug naar school en alles valt weer in een ritme. Misschien is het even zoeken naar een nieuw patroon, omdat je een kind naar een nieuwe school gaat of naar het voortgezet onderwijs. Of zijn er andere veranderingen, maar binnen een paar weken na aanvang van nieuwe schooljaar valt alles weer in een ritme. Mama’s hebben vaak last van schuldgevoelens. Werkende mama’s nog meer. En ben je (nog) geen mama, dan is deze blog ook interessant, want het geeft je inzicht in hoe werkende mama’s zich kunnen voelen.

 

Veel vrouwen kijken naar het moederschap met bepaalde verwachtingen over hoe een moeder zou moeten zijn. Misschien hebben we deze gemodelleerd naar onze eigen moeders of uit de magazines, televisie en de films die we zagen toen we opgroeiden.

Net zoals een kind in onze buik groeit, groeien we zelf ook in onze rol als moeder en beginnen we met het nemen van beslissingen waarvan we denken dat die zullen werken voor ons als toekomstige ouders.

Keuzes maken

'Mammaschuld' kruipt langzaam in ons bewustzijn als we een conflict ervaren bij de keuzes die we maken. Dit klinkt misschien bekend: “Ik moet werken, maar ik wil er zijn voor mijn kind”, of: “Ik zou graag thuis bij mijn kinderen willen blijven, maar dan kunnen we de hypotheek niet betalen.” We zeggen continu tegen onszelf dat we geen goede moeder zijn, en we zijn bang dat onze kinderen tekortkomen of zelfs beschadigd raken. We raken verstrikt in onze eigen overtuigingen en verwachtingen.

mammaschuld.jpg

Wat veroorzaakt mammaschuld?

Het is een eindeloze lijst, van schuldig voelen over de toestand van ons huis, niet genoeg tijd doorbrengen met onze partner of de kinderen, afspraken vergeten, tijdgebrek, niet genoeg verdienen om onze partner te ondersteunen, gebeurtenissen missen, geïrriteerd en moe zijn.

Het is dus niet verwonderlijk dat er moeders bij mij komen die uitgeput, energieloos of onzeker zijn omdat ze het gevoel hebben dat alles perfect moet en dat ze alle ballen in de lucht moeten houden. Ze zitten in een spagaat en zijn in conflict met zichzelf omdat het welzijn en geluk van de kinderen voorop staat, maar ze zelf óók behoeftes hebben.

Werkende moeders dragen een nog grotere last van schuld en voelen zich vaak beoordeeld. Een studie wees uit dat 51 procent van de werkende moeders zich schuldig voelt dat ze niet genoeg tijd doorbrengen met hun kinderen. En 55 procent van de niet-werkende moeders voelt zich schuldig over het niet-bijdragen ​​aan de familiefinanciën. Meer dan 50 procent maakt zich ten slotte zorgen dat ze niet volledig functioneert op haar werk, maar ook niet thuis. Als ze thuis zijn denken ze aan het werk, als ze op het werk zijn denken ze aan de kinderen.

Hoe kunnen we mammaschuld loslaten?

Door ons bewust te zijn van hoe hoog onze verwachtingen zijn. Vaak hebben we het idee dat we aan allerlei verwachtingen moeten voldoen en die verwachtingen ondersteunen onze opvattingen over succes en mislukking. Maar we vergeten daarbij vaak dat we onszelf de meeste verwachtingen opleggen. Omdat we ons spiegelen aan anderen, aan het ideaalbeeld dat we hebben en dat we zien en horen in de media. En als we niet aan onze eigen verwachtingen kunnen voldoen – als we ballen laten vallen – voelen we ons alsof we hebben gefaald als moeders. Als we het idee kunnen loslaten dat alles perfect moet zijn, geeft dat enorm veel rust en opluchting.

Daarom is relativeren zo belangrijk voor het loslaten van de mammaschuld. Merk op dat ik zei: “loslaten” en niet “noodlanding op het water” of “wegstoppen”. Het stoort mij vaak als ik blogs en boeken lees die moeders vertellen dat ze over hun schuld heen moeten komen, om te stoppen met zich schuldig voelen. Het helpt meer als we onszelf beter begrijpen, en dat kan door te snappen hoe onze samenleving ons beïnvloedt.

Schaamte of schuld?

Schaamte is het intens pijnlijke gevoel of de ervaring waarbij we geloven dat we tekort- schieten en dat geeft ons een gevoel van waardeloosheid en mislukking, van falen. Maar faal jij echt? In wiens ogen faal jij dan? In die van je man, je familie, je vriendinnen, collega’s? Of in je eigen ogen?

We kunnen schaamte verwarren met schuld. Schaamte verwijst naar een persoon, schuld verwijst naar de handeling; dus kunnen we schuldgevoelens hebben over iets dat we hebben gedaan of juist gelaten. Dat is de reden dat schuld ons bekruipt tijdens ons werk, de yogales, koffiedrinken, plezier maken met vriendinnen of bij leuke uitjes. Schuldgevoel is een angst voor straf op basis van onze eigen set “zo hoort het”-regels en -verwachtingen. Daarmee ontzeggen we onszelf het vermogen om te genieten.

De oplossing

Als jij de door jouzelf opgelegde regels en verwachtingen kunt bijstellen en reëel maakt, dan merk je al snel dat de druk en het schuldig voelen afnemen. Niemand is perfect. We zijn allemaal weleens moe, gejaagd of geïrriteerd. Als je dat voelt, kijk dan eens naar wat jij allemaal moet van jezelf. Vraag jezelf eens af van wie je dat moet, en of het werkelijk noodzakelijk is dat dat nu of vandaag gebeurt. Kan het ook op een ander moment? En moet jij het doen of kan een ander het ook doen?

no-perfect-mothers.jpg

En wat is nu eigenlijk het allerbelangrijkste: dat het huis perfect schoon is, de was en het strijkwerk gedaan zijn of dat je tijd maakt om naar je kinderen te luisteren of iets met ze te doen? Waar word jij het gelukkigste van?